Książka zrodziła się z poszukiwania odpowiedzi na trzy istotne dla dydaktyki polonistycznej pytania. Pierwsze wiąże się z przygotowaniem przyszłych nauczycieli do pracy w szybko zmieniającej się rzeczywistości edukacyjnej (zmiany programowe) i kulturowej. Dwa kolejne dotyczą przyjętych w praktyce szkolnej sposobów sytuowania ucznia wobec treści polonistycznych. Wychodząc od wyłaniającego się z dokumentów oświatowych i wpisanego w ramy przedmiotu zakresu obowiązujących wymagań, staram się określić relacje między zawartością treściową języka polskiego a potrzebami uczniów, wynikającymi zarówno z prawidłowości rozwojowych, jak i z praktykowanych przez młodych ludzi sposobów uczestniczenia w kulturze. W aspekcie formacyjnych wymiarów edukacji polonistycznej interesuje mnie zwłaszcza kwestia wpływu szkolnych kontaktów z tradycją kulturową na kształtowanie się tożsamości ucznia nastoletniego.